Redes Escarlata

VII PREMIO ROBERTO VIDAL BOLAÑO

Achándose reunida a comisión que ha de dirimir a concesión do Premio Vidal Bolaño que fora instituído polas REDES ESCARLATA e que integran

Aser Álvarez González

Francisco Fernández Rei

Alexandra Cabana Outeiro

Oriana Méndez Fuentes

Xosé A. Laxe Martiñán e

ausente pero en contacto coa rede, Mario Regueira Fernández

examínase unha proposta única para a adxudicación do Premio que se centra na empresa social Pallasos en Rebeldía e no seu público representante Iván Prado.

Na deliberación, vanse centrando diferentes nocións converxentes. Que son:

A proxección, desde Galicia ao mundo máis oprimido e subalterno, de creacións artísticas liberadoras por parte de Pallasos en Rebeldía.

O uso brillante que Pallasos en Rebeldía e Iván Prado saben facer do riso libertador e das artes do humor ceibe contra a opresión.

Tendo en conta a dureza represiva que o Estado de Israel exerceu contra Pallasos en Rebeldía e Iván Prado cando pretendían levar a súa manifestación de liberdade ao pobo árabe de Palestina

O xuri acorda conceder o Premio Vidal Bolaño a Pallasos en Rebeldía e a Iván Prado.

Do que dou fe, Xosé Luís Méndez Ferrín, en calidade de secretario con voz e sen voto, en freguesía de Lavacolla, Terra de Compostela, a 22 de Maio de 2010.

Actualizado: 14/07/2010 09:18

COMUNICACIÓN NO DÍA DAS LETRAS GALEGAS DO 2010

Co gallo do Día das Letras Galegas do ano 2010, as organizacións políticas, sociais e culturais Frente Popular Galega, Adiante (Mocidade Revolucionaria Galega), Colectivo Nacionalista de Marín e Redes Escarlata queremos facer público o seguinte comunicado:

Consideramos o idioma galego coma a cerna da Nación; coma o máis importante e claro signo que nos identifica e nos fai singulares no mundo. Consideramos que o noso idioma alcanzou un estadio de desenvolvemento total e, consecuentemente, outorgámoslle todas as capacidades necesarias para desenvolver plenamente as nosas vidas en calquera espazo do noso tempo. Temos a certeza de que o mellor futuro posible para a nosa terra virá da man da plena normalización do idioma e da súa asunción libre e consciente polo Pobo Galego. Ou é así, ou calquera porvir só constituirá unha nova escena da farsa continuísta que outros deseñaron para nós.

Vemos con fonda preocupación como o Goberno autonómico de Galicia actúa de feito contra o ordenamento lexislativo galego –artigos 12 e 13 da Lei de normalización lingüística- , estatal –artigo 5 da Constitución Española- e europeo –artigo 8 da Carta Europea de Linguas Rexionais ou Minoritarias-. A pesar de que non concibimos todo ese aparato legal máis ca coma un instrumento de negación dos dereitos nacionais de Galicia e das súas clases traballadoras, o Estado español (o autoproclamado Estado de Dereito) vén aplicando contra a nosa lingua, por primeira vez na historia da Autonomía, unha serie de medidas redutoras que, inspiradas lonxe do territorio e dos intereses de Galicia, teñen como primeira meta a consecución da perda da hexemonía social da lingua galega. Unha vez que isto se teña conseguido, a exclusión do idioma da vida pública aplicarase de xeito moito máis doado, baseándose en criterios de número de falantes e fundamentándose na indiscutible democracia capitalista. Co idioma reducido a unha cuestión folclórica, a Nación desaparecería e a longa asimilación teríase completado. O “negocio” español, do que continuaríamos sendo unha sucursal dispensadora de man de obra en calquera lugar e a calquera prezo, tería vencido e calquera resto da nosa Patria teríase diluído no mare tenebrosum da prisión española.

Consideramos, pois, as medidas aplicadas polo PP, dignos herdeiros do franquismo, coma o maior atentado cometido contra Galicia dende que España nos devolveu certa autonomía política. Porque atacan a cerna mesma da nosa sociedade, o único absolutamente indispensable para que Galicia siga a ser Galicia. Consideramos que as medidas que pretende aplicar o Goberno autonómico, da man dun home de papel seducido polo poder e encirrado por unha minoría ultradereitista e furibundamente antigalega, procuran o exterminio da lingua galega e sentímonos directamente atacados.

Somos, coma Novoneyra, patriotas do idioma, e o límite a nosa Patria fíxao o idioma galego. Somos traballadoras e traballadores que temos o idioma por sinal orgulloso e inequívoco de pertenza á nosa clase social, e que desexamos para os nosos fillos e fillas unha vida feliz na que non teñan a necesidade de mudar de lingua para veren todas as necesidades satisfeitas. Esixímoslle pois ao Goberno galego que cumpra con Galicia e que dedique todos os esforzos e apoios precisos para que, mediante políticas lingüísticas de base verdadeiramente normalizadoras, de preservación e extensión de usos, e lonxe da coroa da subalternidade, o idioma galego poida ser normal na terra na que naceu e, en definitiva, para loitar contra o proceso de substitución lingüística que sufrimos. Esixímoslle, da mesma maneira, que interveña de maneira efectiva sobre as razóns sociais que obrigan as nais e os pais galegos a mudar a lingua na que se dirixen aos seus descendentes, rompendo así a transmisión xeracional do idioma, pola consecución do natural desexo de lles proporcionar unha vida máis cómoda. Porque o abandono da lingua non garante unha vida mellor.

Só arelamos ver o noso idioma ceibo e forte, coma o lobo do que nos falou o poeta do Courel, e advertimos aos donos da cadea, cun xesto admonitorio e republicano, que non é posible prender o Lobo.

Actualizado: 04/05/2010 08:08

Por unha Sanidade 100% pública

Por unha Sanidade pública e galega.

A Frente Popular Galega e a súa organización xuvenil ADIANTE -Mocidade Revolucionaria Galega-, o Colectivo Nacionalista de Marín e a asociación sociocultural Redes Escarlata anuncian o seu apoio á manifestación convocada para o vindeiro día 16 de abril en Pontevedra en favor dunha sanidade plenamente pública.

A manifestación pretende visibilizar a crecente oposición popular contra a privatización da sanidade galega que pretende o Goberno galego do Partido Popular. Pontevedra e a súa comarca están convocadas á manifestación, que se celebrará o día 16 de abril e partirá da Praza da Ferraría ás 20:00 horas.

A manifestación está convocada pola Plataforma contra a privatización.

No transcurso da manifestación, as organizacións que asinan esta nota de prensa repartirán folletos informativos onde se explican as medidas que, para prexuízo das galegas e dos galegos, do sistema sanitario público e en beneficio do mercantilismo máis caciquil, pretende poñer en marcha o PP.

A Frente Popular Galega, ADIANTE –Mocidade Revolucionaria Galega-, o Colectivo Nacionalista de Marín e as Redes Escarlata animan a todo o Pobo a manifestarase en favor dunha sanidade 100% pública e galega, contra a privatización que nos pretende impoñer o PP e pola derrogación da Lei 15/1997.
Asinan:

FRENTE POPULAR GALEGA
ADIANTE, Mocidade Revolucionaria Galega
COLECTIVO NACIONALISTA DE MARÍN
REDES ESCARLATA

* Anunciamos que estamos a desenvolver unha campaña informativa polos concellos de Marín, Pontevedra e Bueu, no que supón o inicio dunha colaboración e traballo conxunto entre as nosas organizacións.

Por unha Sanidade pública e galega. 268 Kb PDF

Actualizado: 13/04/2010 15:15

A mocidade galega en defensa do agro

En Santiago de Compostela, do 18 ao 23 da xaneiro xornadas da mocidade galega en defensa do agro.

Actualizado: 17/01/2010 12:36

Vieiros: A vangarda xornalística (1959-1968)

Cartaz Vieiros A vangarda xornalística

Foron os exiliados Carlos Velo, Florencio Delgado, Arturo Souto e Luís Soto quen idearon a revista Vieiros, vencellada ao Padroado da Cultura Galega de México e aos grupos nacionalistas organizados naquel país. O primeiro número saíu no 1959 por iso estamos no 50 aniversario.

A revista foi un estoupido de cores e de renovación ideolóxica no panorama político e cultural galegos. Digo de cores porque ao imaxinativo deseño (a cargo de Arturo Souto) xúntanselle as ilustracións de Laxeiro, Castelao, Quessada, Díaz Pardo... Unha revista editada a cor, con papel de calidade, monolingüe, con abundantes páxinas. Vieiros revolucionou o mundo cultural galego.

O grupo máis activo dos exiliados galegos en México eran antigos militantes do PCE e do Partido Galeguista. Desta relación, entre nacionalistas e comunistas, xurdían faíscas como tentativas dunha organización nacionalista de praxe marxista. Por exemplo aquela experiencia da Solidariedade Galega Antifeixista onde estaban Castelao, Florencio Delgado, Arturo Souto ou Luís Soto alá polos anos da guerra civil.

Luís Soto encabezaba aquela teima vida dos tempos republicanos, cando xunto a Víctor Fraiz ou Benigno Álvarez cavilaban na constitución dun Partido Comunista Galego. Non foi daquelas pero Soto teimaba. Naceu a Comisión Galega do Partido Comunista de Hespaña, a inicios dos 40. Pero de aí non pasou. Así que Soto e outros compañeiros marcharon do PCE para avanzar. Avanzaron até que no 1964 se funda a Unión do Pobo Galego (UPG) onde está Luís Soto no xantar da Rocha. Mais antes Carlos Velo enviaba unha carta, publicada en Vieiros, ao grupo Brais Pinto para que deran o paso adiante. Dérono.

Por iso Vieiros e o Padroado da Cultura Galega de México teñen a súa función na renovación ideolóxica e a aparición do nacionalismo de práctica marxista. En México foi onde se editaron os dous primeiros números de Terra e Tempo, da man de Soto e Carlos Velo.

Denantes de Vieiros xa existira a experiencia de Saudade, onde teñen máis peso os sectores galeguistas. Pero estes foron perdendo folgos fronte a afouteza e dinamismo dos comunistas galegos. No terceiro número de Vieiros Florencio Delgado Gurriarán foi substituído por Xosé Caridad Mateos e o propio Padroado foi dirixido polo grupo vencellado á UPG.

Foron só catro números e un quinto quedou en proxecto mais garda unha importancia na nosa historia. Nas páxinas de Vieiros confluíron a xeración galeguista de Otero Pedrayo, Ramón Piñeiro, Celso Emilio, García-Sabell... coa xeración da xente moza dos Ferrín, Ramón Lorenzo, Arcadio López-Casanova... como se fosen dous regatos que dan a un río maior. Eis un dos grandes activos desta revista.

Neste 50º aniversario as Redes Escarlata organizan un ciclo de conferencias en Celanova (terra de Luís Soto) onde diferentes relatores (Xosé González, Ferrín, Luís Foz, Herminio Barreiro, Ana Acuña e Roberto Noguerol) darán boa conta sobre diferentes aspectos, históricos e actuais, da revista Vieiros e que conta co abeiro do Concello de Celanova.

Degoramos que sexa un acto para lembrar e que poña en valor o esforzo daqueles patriotas exiliados que loitaron polos dereitos democráticos e pola exaltación cultural do noso pobo.

Xurxo Martínez González

Cartaz e programa 4Mb pdf

Actualizado: 30/09/2009 21:07

Ao compañeiro Tiago Pérez, detido por defender a legalidade, e a todo o Foro Social de Cangas

Camarada Tiago, camaradas do Foro Social de Cangas, recibide un saúdo solidario das Redes Escarlata.

Chega a nós a má nova da detención de Tiago Pérez, un dos portavoces do Foro Social de Cangas, por “coaccións e impedir o desenvolvemento das obras do porto deportivo de Massó”. Non é a primeira; o pasado 1 de xuño xa fora detido con dous compañeiros máis do Foro Social nas inmediacións da praia de Punta Balea, despois de ver como os axentes da autoridade ordenaban que as máquinas marchasen sobre as persoas que alí se manifestaban pacíficamente. Esta nova detención é un exemplo máis da esquizofrenia capitalista e pseudodemocrática que nos impoñen por medio da coación as forzas do Partido da Orde e dos seus cans pagados cos nosos impostos.

Nas Redes Escarlata identificámonos plenamente coa loita intensa, longa e pacífica que o pobo de Cangas mantén contra o capitalismo máis feroz, e solidarizámonos co compañeiro represaliado e con todos/as aqueles/as que mediante a resistencia popular constitúen un exemplo a seguir para toda a Nación, e condenamos a prática represiva que o goberno exerce contra quen defende os intereses populares mentres reaccionariamente ampara, mediante a dilación e outras estratexias servís, o proceder faccioso da Garda Civil como gardacostas de Caixanova e a mercantil Marina Atlántica.

A favor do marisqueo local e a pesca de baixura, a favor da conservación ecolóxica da zona e contra un máis que dubidoso desenvolvemento turístico, só a resistencia veciñal impide a consumación dos feitos.

É por iso que as Redes Escarlata acompañan e acompañarán sempre a quen exerza a firme defensa ecolóxica da Terra e os intereses das clases populares.

Apertas escarlatas

Galicia, 15 de xullo de 2009.

Actualizado: 16/07/2009 21:56

Para o alcalde, Antonio Araúxo, e para o equipo de goberno municipal de Gondomar

Compañeiras e compañeiros, recibide un saúdo solidario da organización sociocultural Redes Escarlata.

Identificados coa traxectoria municipal e coa filosofía política do voso grupo, queremos expresarvos o noso apoio total ante a manobra reaccionaria e contraria aos intereses populares que significa o intento de remuda no goberno municipal, que levaría a instalar nas responsabilidades do concello a un grupo de personaxes declaradamente corruptos, e mesmo algúns deles condenados en sentenza xudicial.

Estamos pola rexeneración moral e democrática dos nosos concellos, despois de anos e anos de fascismo e de utilización particular dos mesmos. Non podemos consentir que tanto esforzo e sacrificio poidan ser inútiles ante os embates da política máis negra e tebregosa, rastreira e caciquil que coñeceron os tempos.

Apertas escarlatas

Galicia, 3 de xullo de 2009

Actualizado: 07/07/2009 20:51

OS POETAS CANTAN A CABANILLAS

A asociación de intervención sociocultural REDES ESCARLATA, á que nada relativo á lingua e á cultura galegas lle é alleo, en abril do 2008 celebrou en Padrón o 50 aniversario da coroación poética de Ramón Cabanillas, xunto con poetas das terras de Iria e de Cambados.

Neste ano 2009 en que Cambados e a comarca do Salnés están a conmemorar o 50 aniversario do falecemento do poeta das Irmandades da Fala, as REDES ESCARLATA e os Poetas da Terra de Cambados queren cantar a Cabanillas na súa vila natal ovindeiro venres 3 de xullo. Este mesmo día do ano 1960 inaugurouse no popular paseo da Calzada o monumento que deseñara Francisco Asorey, formado por un cón do Monte da Pastora (coa dedicatoria de Vento mareiro a Cambados), sobre unha base de pedra do pinal de Tragove que cantara Cabanillas.

O programa dos actos é o seguinte:

1. Ás 20h concentración diante da casa natal do poeta (actual Casa-Museo Ramón Cabanillas, sita na rúa Novedades de Fefiñáns).

Despois da saudación a cargo de Francisco Fernández Rei e da interpretación do Himno do Antigo Reino de Galicia polo gaiteiro (e presidente das Redes Escarlata) Xosé Antón Laxe Martiñán, farase un cortexo cívico con este percorrido: praza de Fefiñáns (popularmente praza do Mercado), rúa Real (pasando por diante da casa familiar de Cabanillas), praza de Asorey (onde está o monumento ó escultor da Naiciña e a casa modernista onde viviu Valle-Inclán), rúa do Príncipe e paseo da Calzada. No monumento farase unha ofrenda floral, en nome das Redes Escarlata e do pobo de Cambados.

2. Ás 20,30h., no paseo da Calzada, haberá un recital poético e unha actuación musical, precedida da intervención de Luís Rei (cronista dos desterros e das saudades de Cabanillas ) e da intervención dun familiar do poeta.

A seguir o escritor (e membro das Redes Escarlata) Anxo Angueira irá presentando as persoas que van recitar textos propios ou de Cabanillas:

Polas Redes Escarlata recitarán Óscar Antón, Neves Soutelo, Xosé Luís Santos Cabana, Xaquín Silva, Xosé Antón Laxe Martiñán, Elvira Riveiro, Isaac Xubín, Xabi Xil Xardón, Iago Castro e Antón Dobao.

Pola Terra de Cambados recitarán Emilio Insua, María Xosé Cacabelos, Manuel Costa Trigo, Xosé Ramón Martínez Cacabelos, Domingo Tabuyo e Xosé María Vila Ribadomar.

Haberá tamén música (e poesía) a cargo de Leo de Matamá (membro das Redes); e finalmente o gaiteiro Laxe Martiñán interpretará o Himno Galego.

3. Se chove farase a concentración na casa natal de Cabanillas, o cortexo e a ofrenda; pero o acto poético-musical trasladaríase ó Auditorio da Xuventude, sito na rúa San Francisco, a uns pasos da actual igrexa parroquial (antigo convento franciscano sobre o que versou en 1923 o tema da sesión inaugural do Seminario de Estudos Galegos, a cargo do seu primeiro presidente, o arraiano Armando Cotarelo Valledor).

4. O Ilmo. Concello de Cambados colabora no acto poético do 3 de xullo en honra de Cabanillas coa achega de toda a infraestrutura necesaria.

Fefiñáns (Mar da Arousa), 25 de xuño do 2009

Actualizado: 26/06/2009 23:37

Un bosque de compromiso

Velaquí o bosque, velaquí a fronde miñorana. Velaquí a espesura do compromiso intenso, fondo, a vexetación do desexo que devén movemento ou forza transformadora. Velaquí o bosque.

As árbores deste bosque chantan as súas raiceiras nun humus tan nutritivo coma brioso. A súa cofia extrae da terra a presenza dos que foron semente: Volta dos Nove, fosa de San Xián. Memoria.

[Aparte1: O sistema pseudodemocrático en que vivimos, herdeiro directo do fascismo, teima en non recobrar a lembranza dos asasinados, teima en manter monumentos aos asasinos. O Instituto de Estudos Miñoranos ponse manifestamente á beira dos silenciados, dos que aínda non recuperaron o lugar que lles corresponde]

As árbores deste bosque acariñan a pedra labrada nos tempos en que a historia se escribía esbocando nas laxes: Chan do Cereixo, Outeiro dos Lameiros, Monte Tetón, Auga da Laxe… O que fomos. O que somos.

[Aparte 2: Hai quen na súa cativeza só alcanza a ver o beneficio fácil e depredador, hai quen quere vendernos ao túzaro capital que ignora e destrúe o patrimonio común con aspas e sen elas. Doutra banda, o Instituto de Estudos Miñoranos recupera, pon en valor, defende, difunde un patrimonio material e inmaterial dunha fertilidade extraordinaria e única]

As árbores deste bosque gorecen nomes que nos cinguen ao caudal colectivo: Xosé María Álvarez Blázquez, Francisco Fernández del Riego, Lois Tobío, Victoriano Taibo… Alcouvo.

[Aparte 3: Nun momento en que o liberalismo atroz, o neofascismo revestido cun sorriso tan permanente como falso, acomete a infame tarefa de desposuír a multitude da súa historia, dos dereitos máis fundamentais, dos logros conseguidos con décadas de sangue, da lingua dos avós que temos mortos… o Instituto de Estudos Miñoranos honra a aqueles que empeñaron a vida en rescatar e dignificar a nosa historia, a nosa lingua, a nosa literatura]

A sombra das ponlas vigorosas deste bosque teima en custodiar as arterias que nos ligan á terra… SOS Groba. Somos A Groba. Somos Monteferro. Resistencia. Reinsistencia.

Nesta espesa foresta acubíllase o recoñecemento e a difusión do labor daquelas que no presente contribúen coa escrita á rica biomasa da lingua de noso. De aí o premio de xornalismo Nano Cambeiro, o premio de poesía Victoriano Taibo: a palabra rutilante.

Estamos a falar dun bosque pródigo en especies, polivarietal, polícromo, polifónico… mais unido no comunal esforzo de fortalecer a varcia vizosa do idioma: Talasonimia da costa sur de Galicia, Os nomes de Gondomar… Porque non é só o idioma o que está ameazado / senón a nosa propia capacidade lingüística. (Chus Pato)

Xeiras multitudinarias, faladoiros, publicacións, conferencias, presentacións, homenaxes… a fraga miñorana é, tal como reloce no verso indócil, un remanso altivo e coroado de quimeras.(Silvia Penas)

O VI Premio Vidal Bolaño, que hoxe entregamos pretende ser un recoñecemento público daquela persoa ou colectivo que destaque polo seu compromiso coa emancipación das clases populares, na súa diversidade de expresións de loita e resistencia, e coa construción da República Galega, coa súa cultura, coa súa lingua. Así se pode ler nas súas bases. Así mostramos hoxe a nosa solidariedade co valiosísimo traballo multidisciplinar que nos últimos dez anos vén desenvolvendo o IEM.

Así honramos este fecundo bosque, porque

É neste bosque onde os límites acordan

e se confunden de vértice e se amparan.(Silvia Penas)